رقص عزا!
بدون توجه به اطراف ،داشتم کتاب میخوندم ، راد داشت تلویزیون تماشا میکرد ، بلند شدم، نگاهم افتاد به تلویزیون که یه برنامه ای بود فکر کنم در مورد تاریخچه تصنیف های مشهور ، بالای صفحه نوشته بود رشید خان ، من بی توجه به نریشن ، شالی که انداخته بودم روی خودم رو برداشتم و همینطوری که راه میرفتم تکونش میدادم و رقص کنان خوندم : وای وای! رشید خان سردار کل قوچان ...
راد با یه نگاه عاقل اندر سفیه ای گفت : البته اصلا شاد نیست و رقص نداره ! گفتم : چی؟
گفت: این داستانش غم انگیزِ ، رشید خان مرده ، رقصیدن نداره!
گفتم نه بابا! آهنگ مرتضی است دوباره خوندم: امروز دو روزه للو فردا سه روزه لو! رشید نیومد للو دلم میسوزه لو!
همون موقع تلویزیون تصنیف رو پخش کرد ، با آهنگ حزن آلود و غمگین! :|
برای راد اجرای مرتضی رو هم از موبایل پلی کردم ، گفتم ما قدیما با این آهنگ می رقصیدیم ، راست میگن عظمت در نگاه توست نه چیزی که به آن مینگری
پ.ن: تعداد وبلاگهایی که میخونم کم نیست ولی واقعیتش آوردن همگی تو پیوند برام کار راحتی نیست ( تنبلم) مخصوصا بلاگفایی ها، این پیوندهایی که اینجان مثل سرتیم هستن که وارد صفحه اشون میشم و زیر مجموعه هاشون رو میخونم ، تازگیها میبینم بعضی میگن چرا کامنت نمیذارید و چرا خاموش میخونید ، واقعا یه موقع هایی آدم نمیدونه چی بنویسه ، شما با کسی رو در رو هم صحبت میکنید، طرف مقابل ممکنه فقط بگه اوهوم یا یه سری تکون بده ، نظری نداشته باشه ، لزوما به معنی بی توجهی نیست !
سلام
اوهوم
سلام ،
خیلی خوب بود
منم موافقم
چون همه را میخونم
لابلای کارا
لابلای شلوغیا
حتی گاهی یه وبلاگ را باز میکنم و ساعتها طول میکشه تا اون چند خط را بخونم... ولی میخونم
ولی چیزی نمینویسم... همین که میخونم کلی کیف میکنم
سلام ،منم دوست دارم که باهام موافقی
، واقعا همینطورِ من قریب به اتفاق پیوندهای صفحه شما رو میخونم تیلو جان
عاشق صفحه شمیمم به خاطر این حجم از خود بودن.
سلام خانمى
بیشتر اهنگ هاى زمان ما متن غمگین با اهنگ شیش وهشت بود
داره از بی وفایى یار و روزگار میگه اما به شدت اون تیکه آدم دلش مى خواد بلرزونه
أزین به بعد فقط یه اوهوم خالی بنویس
سلام ، آخه این دیگه خیلی غمگین بوده و مثل اینکه توی سوگ میخوندن ، نمیدونم چطور اینو انتخاب کرده بودند برای شیش و هشت
اوهوم
آهنگ رشید خان رو از کجا شنیدین؟ مگه شما اهل قوچانی؟
نه قو چانی نیستم ،آهنگ رشید خان با صدای مرتضی رو که طبیعتا مثل باقی آهنگهاش شنیدم ، اونی که داستان اصلی رو روایت میکنه و غمگینه ، رو از تلویزیون شنیدم.